Australian shepherd: kameraadje voor wie buiten is

De Australian shepherd is door zijn kleurrijke vacht en soms blauwe ogen een eyecatcher. “Je wilt niet weten hoeveel complimentjes ik krijg, als ik met een blue merle wandel”, zegt Janneke Leijen over de blauwbonte versie. Zelf vindt ze het trouwe karakter veel belangrijker dan die leuke kleur. Trouw zijn begint bij de opvoeding. “Onze puppy’s groeien op in een chaotisch huishouden en daardoor krijg je hele stabiele honden, want ze zijn vanaf de start alles al gewend.”

Luistert goed, slim en vriendelijk

Aan de rand van Westzaan, uitkijkend op een uitgestrekt polderlandschap, heeft Janneke Leijen (40) haar dierenparadijsje waar alles scharrelt, graast, blaft en blaat. Ze woont er alleen met haar zesjarige dochtertje Haelie Kae.  Janneke kocht de stolpboerderij indertijd met haar ex en vond het prettig om, aangezien hij veel van huis was, een hond te hebben die aanslaat als er iemand op het pad komt.

“Ik had altijd al dat er uit een puppytest ‘border collie’ kwam, want ik houd van honden die goed luisteren, slim en vriendelijk zijn. Maar een border collie was me net te gek. Ik heb best wel een sterk karakter en als ik een keer uit m’n slof schiet, wil ik geen bibberend hondje hebben. Op een schapenscheercursus kwam er een bruin-witte hond op me afgerend, keihard blaffend en ze knuffelde me vervolgens helemaal plat”, vertelt Janneke.

De eigenaar bleek een nieuw tehuis voor de betreffende hond te zoeken en zo kwam Anouk, nu zeven jaar geleden, als eerste Australian shepherd in Jannekes leven. “Ik was meteen verliefd op die hond en een week later was ze bij ons. Zij was blij en iedereen was gek met haar. Toen ik zwanger raakte, dacht ik: de hond is straks te oud als mijn kindje haar bewust kan meemaken, zal ik toch de opties ’ns bekijken voor een nestje pups. In 2019 hadden we ons eerste nestje.”

Veertien Australian Shepherds

Veertien ‘aussies’ heeft ze nu. “Ik weet niet of het fanatisme is, ik heb een soort van verzameldrang of zo. Ik heb flink ADHD en omgeef me graag met van alles veel: veel spullen, veel liefde, veel dieren, veel van alles. Het is gewoon een beetje uit de hand gelopen. Achter het huis heb ik een vakantieopvang voor huisdieren en daar heb ik een plek gecreëerd waar ze de hele dag lekker spelen, ravotten en vrienden maken.

Ik heb een schema met huishonden, want anders blijft er niks van je huis over. En toch, al heb je hier vier aussies lopen, dan nog heb ik niet het gevoel dat mijn huis vol is. Ze tikken niks om, want ze lopen met veel souplesse, absoluut niet lomp. Blue en Bobby zijn altijd in huis en er mag er altijd één bij van de rest. De zwangere en loopse zijn ook binnen, anders worden m’n reuen gek.”

Gezondheid op nummer één

In de fokkerij gaat alles volgens het boekje en staat gezondheid op nummer één. “Je wilt gewoon dat mensen lang genoeg van hun hond kunnen genieten en het ras moet sterk blijven zonder fouten. Dat je pas met een teefje vanaf twee jaar fokt, is niet zonder reden. Je bent bezorgd om de ouderdieren, want ik houd van elke hond bijna net zo veel en kies voor hun gezondheid.”

Zodra er puppy’s zijn en Janneke vindt het veilig, dan mag iedereen op visite komen om de diertjes te socialiseren. “Ze moeten weten wat een kind is en ik wil honderd procent zeker zijn dat mijn honden vriendelijk zijn tegen elk kind. Onze puppy’s groeien op in een chaotisch huishouden en daardoor krijg je hele stabiele honden, want ze zijn vanaf de start alles al gewend.”

Meer weten?

Janneke vertelt meer over haar honden en het ras in Landleven juni. Bestel deze editie of lees digitaal via de app Mijn magazines. Download deze app via Google Play (Android) of in de App Store (Apple).

Fotografie Theo Tangelder