De verbouwing: Verbouwen werd herbouwen in Kollumse boerderij
Hij heeft het klussen in de schuur afgekeken van zijn vader, vertelt Gerrit van Leijen. En zijn zoon Pieter weer van hem. “We zijn handig, we hebben het klussen in de vingers.” En hoewel het geen aanbeveling is waarmee je een grootscheepse verbouwing vol vertrouwen in zou gaan, levert het klusduo een ongelooflijke prestatie in de boerderij in het Friese Kollum. “De intentie was verbouwen, uiteindelijk hebben we het hele pand opnieuw opgebouwd.”
Het boerderijtje van Vera en Pieter van Leijen ligt midden in een woonwijk. Langs de vaart in Kollum lag het vroeger eenzaam in het land, tot de bebouwing steeds verder oprukte en het pandje opslokte in het dorp. “Er woonde een boer met vijf koeien en lange tijd lag er niet eens een weg naar de boerderij”, vertelt Pieter. “De boerderij was alleen per boot bereikbaar, tot er een bruggetje kwam en nog later het weggetje aan de achterkant toen er andere huizen rondom werden gebouwd.” Vera ontdekt het op Funda en ziet er haar droomplek in: “Het was meteen geliefd: als we wilden kijken kon het alleen diezelfde dag. Ik moest werken, dus ging Pieter alleen met zijn vader. Ik heb alleen de foto’s op Funda gezien, toch hebben we het gekocht.”
Schimmel en asbest
Terwijl Vera denkt haar droomhuis te kopen, blijkt de praktijk weerbarstiger. Ze vielen op het prachtige erf en een huis vol originele details. Pieter: “De vorige bewoners hadden het huis echt mooi bewaard en wij wilden het in ere herstellen. Maar wat er nog mooi uitzag, bleek meer door de tijd te zijn aangetast dan wij en zij hadden voorzien.” Zo vielen de tegels al snel van de muur en erachter bleken de gipsplaten vervangen te zijn door schimmel. Het dak zat vol asbest en moest gesaneerd worden, de vloeren zaten vol houtworm. En de mooie tuin rond het huisje was niet te behouden met alle werkzaamheden die nodig bleken, zoals een walbeschoeiing richting vaart en het verleggen van de nutsaansluitingen van de vaartkant naar de straatkant.
Poreuze golfpannen
Pieter: “We begonnen met het dak. Er lagen geglazuurde Friese golfpannen op, maar helaas waren ze helemaal poreus. We hebben gezocht naar vervangende pannen, maar konden geen mooie partij vinden die nog bruikbaar was. We hebben daarom een kleifabriek gezocht, die de originele pannen voor ons nieuw kon namaken. Maar dat was voor ons budget meteen een flinke dreun.” Ook verder blijkt de boerderij veel meer te vragen dan de renovatie die Pieter bij aanvang voor ogen had. “We wilden hier en daar de muren herstellen. Die hadden vlekken en verzakkingen. Maar toen we ze probeerden op te lappen, viel het resultaat tegen. We besloten daarom de buitenkant muur voor muur af te breken, de stenen schoon te maken en daarna opnieuw op te metselen. En natuurlijk met de oude kalksnijvoeg. Meer dan 4 vierkante meter per dag kun je dan niet voegen. Al met al was het natuurlijk veel meer werk dan vooraf bedacht, maar het werd wel erg mooi.”
Meer weten over deze verbouwing?
Lees meer over de nieuwe fundering, de tegenslagen en afwerking in Landleven mei. Deze editie kun je hier bestellen.
Fotografie: Otto Kalkhoven
