Wandelen over de stuwwal bij Doorwerth
Hemelse Berg, Zilverberg en natuurlijk de rand van de stuwwal: op weinig plekken in Nederland klim en daal je zo veel als op de zuidflank van de Veluwe. En naast de steil stijgende en dalende wandelpaadjes liggen regelmatig kabbelende beekjes.
De hele dag door vallen er buien van beukenbladeren in de bossen rond het stuwwaldorp Doorwerth. In het Heelsumse beekdal lijkt het water in de Papiermolenbeek soms verdwenen. Een dik pak beukenblad bedekt de beek, waardoor niet te zien is of daaronder nog water borrelt. In de buurt van de grillige Wodanseiken gaat een bruggetje over de drooggevallen Papiermolenbeek. Via een smal pad langs heuphoge varens wandel je evenwijdig aan de beek.
Iets verderop maakt de beukenbladlaag plaats voor zwart beekwater, waarop een lichtbruin eikenblad voorbijdrijft. Zelfs de wandelpaden verdwijnen onder het blad, waardoor je af en toe moet zoeken naar de juiste route. Vrijwel de hele wandeling voert door loof- en naaldbos. Juist daardoor voelt de Wolfhezerheide als een adempauze.
Hollandse bergetappe
De Zilverberg is de eerste beklimming van deze Hollandse bergetappe. Onder begeleiding van roepende gaaien stijgt het zandpad gestaag naar het hoogste punt, 63 meter boven NAP. Een vergezicht blijft uit, want boven wacht overal bos. Aan de voet van de Zilverberg draai je de Italiaanseweg op, die met zijn klinkers doet denken aan een Belgische kasseienstrook.
Op de stuwwal wacht de Boersberg, die ruim 50 meter boven NAP reikt. Langs het stijgende pad ligt een ijskelder, tegenwoordig bewoond door vleermuizen, zoals franjestaart en watervleermuis, en ooit hoorde bij kasteel Doorwerth.
Over de rand van de stuwwal loopt een van de fraaiste wandelpaden van Nederland en gaandeweg breekt hier en daar het bos open. Op sommige plekken, ruim 40 meter boven NAP, zie je dan ineens de Nederrijn, die donker en glinsterend door het landschap slingert. Aan de rivier ligt kasteel Doorwerth, waar de route vlak langs voert. Loop bij het kasteel zeker even de binnenplaats op om de oudst bekende acacia van West-Europa, geplant in 1678, te zien.
Wandel deze Roots-route
De route (16,4 km) begint en eindigt op de parkeerplaats Wolfheze, Oude Kloosterweg 1, Wolfheze (Gelderland). Download het gpx-bestand van de route. De complete reportage lees je in Roots november. Bestel deze editie of lees digitaal via de Mijn Magazines-app.
Foto en video Ernst Kremers
- Wandel ook over het dak van België met deze route in de Hoge Venen
