Vos en ik: lezers delen onvergetelijke ontmoetingen

Een vos die onverwacht je pad kruist, nieuwsgierig blijft staan of geruisloos verdwijnt: zulke ontmoetingen blijven je bij. Roots-lezers vertellen over bijzondere momenten met dit fascinerende dier en delen hun foto’s.

Na onze oproep om bijzondere momenten met vossen te delen, ontvingen we veel reacties. Een selectie van deze belevenissen delen we hieronder:

Vos tussen de bloemen

‘s Ochtends vroeg, begin juni, opgestaan om een mooie wandeling te maken door de duinen van Oostvoorne. Alhoewel dit mooie gebied niet zo ver van mijn huis is, was dit de eerste keer dat ik daar vroeg in de ochtend ben gaan wandelen. Het was er heerlijk rustig.

Als ik de natuur inga heb ik altijd de camera bij mij. Na een tijdje te hebben gewandeld even op een bankje gezeten. Daar kwam uit het hoge gras met bloemen dit nieuwsgierige jonge vosje ineens aangewandeld. Wat een natuurbeleving.

Rene Sluimer

Pont gemist

Met mijn camera in de fietstas fietste ik door de polder van Dordrecht richting het pontje naar Werkendam. Ik had haast: over tien minuten zou het vertrekken en de volgende zou pas veel later gaan.

Terwijl ik doortrapte, zag ik vanuit mijn ooghoek ineens iets bruins bewegen. In eerste instantie dacht ik dat ik me vergiste, maar toen keek ik nog eens. Tot mijn verbazing liep er een vos — en die kwam mijn kant op.

Ik remde direct, zette mijn fiets aan de kant en trok mijn camera uit de fietstas. Net op tijd. De vos deed namelijk iets wat ik totaal niet had verwacht: hij sprong behendig een knotwilg in.

Even bleef hij daar zitten, alsof hij poseerde. Toen sprong hij er weer uit en liep rustig verder. Ik zat eerste rang en kon precies op het juiste moment afdrukken. Een onverwachte ontmoeting die veranderde in een serie foto’s waar ik nog lang van zal nagenieten.

Het pontje? Dat heb ik uiteraard gemist. Maar eerlijk gezegd: dit was veel mooier dan op tijd aankomen.

Simone Schot

Onder het zand

Dit voorjaar heb ik voor het eerst zelf een vossenhol ontdekt. Ik had een mooie route uitgestippeld om met een vriend te gaan wandelen in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Plotseling zagen we iets wegschieten. Ik vermoedde al dat het een jonge vos was, maar wist het niet zeker. We vonden een oud konijnenhol met verschillende uitgangen. We wilden niets verstoren en liepen verder.

Het bleef me bezighouden en ik ben er met mijn man nogmaals heengegaan. Ondertussen hielden we in de gaten dat niemand ons volgde. Ik weet hoe het kan gaan als ineens vele fotografen bij zo’n hol zijn en dat wilde ik voorkomen. Wij zaten stilletjes op grote afstand van het hol rustig te wachten.

Moeder vos had een van de ingangen groot genoeg gemaakt om zelf binnen te komen. De kleintjes pasten door de andere, veel kleinere konijnenpijpen. Maar kleine vosjes worden groot en uiteindelijk kwam het vosje eruit geperst. Hij verscheen aarzelend en op zijn hoede: eerst een half koppie, daarna de hele kop en daarna stond hij er. Helemaal onder het duinzand.

En toen moest hij al dat zand van zich afschudden. Dit was echt een schattig moment en we hebben ervan genoten. Ik vond het erg mooi om dit samen met mijn man, die meestal niet meegaat als ik ga fotograferen, te beleven.

Miriam van Dun

Onvergetelijke welpjes

Ik was vooral druk met fijne ochtendwandelingen met mijn camera, en genoot van de mooie Veluwe tijdens het gouden uurtje, en ook van de met dauw bedekte landschappen met bloeiende veldbloemen. Soms moet je ook wel eens geluk hebben om net op de goede plek te zijn en op het juiste moment. En als je dan zo’n momentje hebt, kan je dag niet meer stuk. Ik had een hele bijzondere morgen…

Ik wandelde rond en zag iets bewegen. Bijna vergat ik te ademen toen mijn ogen mij rechtstreeks naar allerschattigste welpjes leidde; een moment dat ik nooit zal vergeten! Het waren vijf welpjes die met elkaar speelden. Ik probeerde te fotograferen, maar heb eigenlijk alleen maar genoten van het moment. Een vos met vijf welpjes die op het vossenhol aan het spelen waren, en dat gewoon in het wild op de Veluwe. De keren daarna dat ik de vosjes bezocht, was ik wat rustiger en kon gewoon wachten tot de welpjes hun show kwamen opvoeren, zodat ik ze kon fotograferen.

Nelleke Wallenburg

Jagende vos

Op een ochtend zag ik plotseling naast de weg deze vos aan het jagen in een veld. Op dat moment zat er een muis precies tussen de vos en mijn auto in. De vos zette zich schrap om te jagen op die muis.

Ik had het geluk dat dankzij mijn auto de vos mij niet leek te zien. Precies op dat moment kon ik deze mooie close-up van deze vos maken.

Mirjam Boeschen Hospers

• Trek je er in het voorjaar op uit om jonge vossen te fotograferen? Lees dan deze tips

Opspringen in gemaaid gras

We rijden met de camper in Zweden en ik zie in de verte ineens iets omhoog springen en weer naar beneden duiken. Het gras is net gemaaid en ligt op hoopjes in het veld. We rijden langzaam dichterbij en ineens is daar deze vos. Mijn raam was al open en ik zit altijd met de camera met telelens op schoot.

Ze bleef prachtig zitten eten en stoorde zich totaal niet aan mij en ik kon rustig foto’s maken. Op één moment keek ze recht in de lens en dan zeg ik altijd even zachtjes ‘dankjewel’.

Aline Kauw-Nijland

Meer ontmoetingen met vossen

Meer foto’s en verhalen staan in Roots oktober. Bestel deze editie of lees digitaal via MijnMagazines.nl.