Speuren naar wolven op de Veluwe – met een wolvendeskundige
Het aantal wolven in Nederland neemt gestaag toe. De bezoeker van hun leefgebied zal daar echter amper iets van merken, daarvoor zijn de nieuwe bewoners veel te schuw. Boswachter en wolvendeskundige Mirte Kruit van Natuurmonumenten laat natuurfotograaf Edwin Giesbers zien waar de wolven leven. Ook toont ze hoe je toch iets van wolven kunt zien, en vertelt ze alle ins en outs over wolvendrollen.
Al wandelend door het wolven gebied op de Noord-Veluwe vertelt boswachter Mirte Kruit honderduit over haar passie voor wolven. Intussen houd ik nauwlettend de omgeving in de gaten: voor hetzelfde geld worden we bekeken door een wolf vanuit de bosrand en mis ik een topplaat! Maar dat is wishful thinking, want de kans dat we vandaag überhaupt een wolf spotten is kleiner dan het winnen van de loterij. “Maar we maken zeker kans op drollen of sporen van de wolf hoor”, zegt Kruit bemoedigend.
Ruimte, rust en voedsel
Hoewel de eerste meldingen van zwervende wolven in Nederland al in 2015 gedaan werden, duurde het nog enkele jaren voordat zeker was dat een wolf ook echt een eigen territorium in Nederland had gevestigd. Van zo’n territorium wordt gesproken als een wolf langer dan zes maanden op één vaste plek verblijft. Dat gebeurde in 2018, toen wolvin GW998f – zoals ze bij de wetenschappers bekend staat – het werkgebied van boswachter Mirte Kruit op de Noord-Veluwe binnen liep en bleef plakken. Die wolvin kwam van ver: ze was geboren in de omgeving van Babbe, in het Duitse Brandenburg, en had een reis van 600 kilometer afgelegd. Niet veel later voegde een mannetje zich bij haar en in mei 2019 zorgde dit wolven paar voor de eerste welpen die sinds 1850 in Nederland werden geboren.
“De Veluwe is voor wolven heel geschikt omdat ruimte, rust en voedsel belangrijke aanwezige factoren zijn”, legt Kruit uit. “We schatten dat er nu rond de 20 wolven op de Noord-Veluwe zitten. Sinds een aan tal maanden maken ze ook uitstapjes naar de Midden-Veluwe. Via de ecoducten die over de snelweg A1 liggen, trekken dan zo’n vijf à zes wolven naar het territorium van de wolvin die daar ook sinds 2018 leeft. Zij is alleen en heeft voor zover wij weten nog geen partner gevonden, hoewel er een kans is dat ze inmiddels een lat relatie heeft met een van die vijf of zes wolven”, zegt Kruit glunderend.
De kans dat je wolven tegenkomt op de Veluwe is miniem, ook al loop je vele dagen achtereen in de natuur. In Finland en Duitsland loop je meer kans ze te zien. | Foto Edwin Giesbers
Jonge wolf van twee maanden oud tussen de dichte vegetatie, in het Duitse Biotopwildpark Anholter Schweiz | Foto Edwin Giesbers
Drollen speuren
Wolven leven in grote territoria en kunnen enorme afstanden afleggen. Hoe communiceer je dan met elkaar? Kruit: “Met drollen bijvoorbeeld. Want wolven laten met hun drollen letterlijk een boodschap achter. Andere wolven kunnen eruit opmaken wie je bent, of je man of vrouw bent, of je op zoek bent naar een partner of juist niet omdat je al een familie hebt gesticht.”
Vandaar dat wolvendrollen belangrijk zijn bij het gedragsonderzoek en de monitoring van de Nederlandse wolven. Uit het DNA van verse drollen kan ook worden bepaald om welk individu het gaat.
Oude en dus witte uitwerpselen van de wolf | Foto Edwin Giesbers
De meeste foto’s bij dit artikel zijn gemaakt in het Duitse Biotopwildpark Anholter Schweiz.
TEKST EN FOTO’S EDWIN GIESBERS
