Column: Even helemaal niets
Buiten is het voornamelijk grijs. De lucht, de takken, de grond, alles lijkt dezelfde tint te hebben. Mijn kinderen stappen in het donker op de fiets om naar school te gaan, en komen in het schemer weer terug. Af en toe probeert de winter nog wat: een dun laagje rijp op de takken, een nachtje vorst, of er valt natte sneeuw die na een uur alweer in grijze modder verandert.
Ik hoop, wellicht tegen beter weten in, op witte dagen. Dan weet de natuur ons te verrassen en worden we wakker in een sprookje. Dan is plots alles bedekt onder een dikke laag verse witte sneeuw en is de lucht knalblauw. Op zo’n dag móét je naar buiten. De slee uit de schuur, muts op, handschoenen aan en samen naar het bos om van de paar heuvels die we daar hebben af te roetsjen. Alles lijkt lichter. Ook al duurt het maar heel even.
De rest van de tijd is het rustig. Een beetje stilte past goed bij deze tijd van het jaar. De dagen zijn kort, maar knus. Ik haak wat, lees nog wat vaker een boek en probeer op zijn tijd een rondje te wandelen om niet helemaal vast te roesten. Nu kan het. Want straks, dan barst het weer los. Dan moet de moestuin weer worden ingezaaid, het kippenhok uitgemest, de dakgoot gecontroleerd, het gras geverticuteerd, de grote schoonmaak gedaan en voor je het weet moeten de tuinmeubels weer tevoorschijn worden gehaald. De band van de kruiwagenband is plotseling zacht, de snoeischaar blijkt bot, en ineens is er geen tijd meer voor zomaar nietsdoen.

Dus voor nu laat ik de wereld gewoon even grijs zijn. En probeer ik zonder schuldgevoel te niksen. Ik kruip met een boek bij de kachel, kijk een serie, en verzeker mezelf: even helemaal niets, dat mág ook. Gewoon even rustig een pas op de plaats, vóór de lente alles weer op stelten zet.
Esther maakt het mee
Het leven in, op en rond een ruim honderd jaar oude woonboerderij in een klein Veluws dorp is nooit saai. Redacteur Esther vertelt elke maand over het alledaagse leven dat haar bezighoudt. Deze column verscheen in Landleven januari/februari. Deze editie kunt u hier bestellen.
Als kind groeide Esther op op het Veluwse platteland. De geboorte van jonge dieren, uren zwerven door het bos, een onverwachts treffen met een wild zwijn of edelhert… het waren de ingrediënten van haar jeugd. Als redacteur bij Landleven vertaalt ze haar liefde voor de natuur naar verhalen over de meest uiteenlopende onderwerpen op dit gebied. Daarnaast ontwerpt, maakt en beschrijft ze veel van de doe-het-zelf-artikelen: van praktisch bordenrek tot nostalgische duwslee.
Je kan jouw keuzes op elk moment wijzigen door onderaan de site op "Cookie-instellingen" te klikken."