Binnenkijken: mansardewoning uit 1911 met kleur, kunst en sfeer
De mansardewoning uit 1911 van Sita Gottschalk en haar partner Mark werd ooit opgesplitst in twee woningen. Een verbouwing zeven jaar geleden bracht de oorspronkelijke charme terug, terwijl het huis tegelijkertijd aansluit bij het leven en comfort van nu. Sita en Mark lieten zich daarbij niet leiden door trends, maar door hun eigen intuïtie en een liefde voor kleur, kunst en sfeer.
Sita Gottschalk was verrast door de ligging toen deze mansardewoning in het Rotterdamse Hillegersberg/Schiebroek op hun pad kwam. “We woonden al in de buurt, maar toen ik hier kwam kijken, werd ik overvallen door het plattelandsgevoel. Alsof ik ineens in Oost-Friesland stond, in plaats van in mijn eigen wijk.”
Het huis werd in het verleden opgesplitst in twee woningen. De splitsing zorgde voor allerlei merkwaardige oplossingen. Beide woningen hadden bijvoorbeeld een eigen trap naar boven. Daarnaast zat op de bovenste verdieping een appartement met eigen opgang, keuken en badkamer. Die ruimte is nu de ouderslaapkamer met badkamer en suite. Sita en Mark schakelden een interieurontwerper in. “Hij zag heel goed de functionaliteit van de ruimtes en hoe deze aan elkaar verbonden moesten worden.”
Geen lappendeken
Wie nu door het huis loopt, merkt nauwelijks meer dat het ooit uit twee woningen bestond. De eenheid zit niet alleen in de indeling, maar ook in de details. Zo loopt dezelfde massief eiken vloer door en keren messingkleurige accenten steeds opnieuw terug. De deuren en kozijnen zijn boven en beneden identiek. Alleen de kleur verschilt: boven bleven ze wit, beneden kregen ze een zwarte afwerking. Sita: “Daardoor voelt het nergens als een lappendeken.”
Door de royale kamers durft Sita royaal te decoreren. Grote planten, forse boeketten en kleurrijke accessoires krijgen alle ruimte. Lang niet iedere keuze kwam voort uit een doordacht plan. “We hebben eigenlijk helemaal geen verstand van interieur”, zegt Sita lachend. “Heel veel hebben we intuïtief gekozen, gewoon omdat we het zelf mooi vonden.”
Timmermanswerkplaats
De keuken was ooit een timmerwerkplaats. Tijdens de verbouwing kwamen de originele balken weer tevoorschijn en die mochten zichtbaar blijven. Daarboven koos Sita voor een zwart plafond. “Dat was puur intuïtie. Omdat de ruimte zo enorm is, kon dat makkelijk. Het maakt de keuken juist veel knusser.”
Pas nadat de keuken geplaatst was, bleef er iets knagen. “Het voelde alsof er nog iets ontbrak.” De oplossing vonden ze in een open wandconsole van messingkleurig staal, als luchtig alternatief voor traditionele bovenkastjes. Samen met de messing spatwand, die al eerder was aangebracht, vormt die nu één subliem geheel.
Open constructies keren overal in huis terug. In de wandconsole, de barstoelen, de glazen deur naar de woonkamer en zelfs in de verlichting. Zo ontstaat ongemerkt een rode draad die alle ruimtes met elkaar verbindt.
Vaste combinaties
Binnenkort verhuist het gezin opnieuw, nu de oudste het huis uit is. “Het kriebelt om nog een keer zo’n verbouwproject aan te gaan.” Marks kunstcollectie verhuist uiteraard mee. Sommige combinaties tussen schilderij en meubel zijn inmiddels een vast gegeven. In de hal staat een ladekast die ooit via Marktplaats werd gekocht en uit een Antwerps kantoor komt. Daarboven hangt een kubistisch schilderij van de Rotterdamse kunstenaar Herman Bieling, een van Marks favorieten. “We weten nu al dat die kast en dat schilderij in ons volgende huis weer bij elkaar komen. Sommige combinaties kloppen gewoon.”
Meer zien?
Neem een kijkje op Instagram @theriverhousetransformation of lees het hele artikel in Landleven september. Bestel deze editie of lees digitaal via MijnMagazines.nl.
Foto’s Studio Keeelly
- Bekijk ook dit interieur: van kleine kamers naar een lichte leefboerderij
