Verbouwing: sobere boerderij wordt knus thuis met behoud van karakter
Voor de verbouwing van Fenny en Harmen Frens was de achteraf gelegen boerderij eenvoudig en sober. De vorige bewoner, Henk, vond een wateraansluiting poespas genoeg. “Veel meer dan muren en een dak kochten we niet.”
Het boerderijtje van Henk’. Zo kenden Fenny en Harmen Frens de boerderij in Doornspijk waar ze nu vijf jaar wonen. “Het lag prachtig achteraf, aan het einde van een zandweg”, vertelt Harmen. “Henk was een markant figuur, bekend in de hele omgeving.” Henk pachtte de boerderij van een stichting. De boerderij werd in 1926 gebouwd voor de ouders van Henk. Zijn vader werkte als arbeider voor de stichting. Henk nam het werk later over.
Fenny: “Het onderhoud van de boerderij werd verzorgd door de stichting. Maar Henk was wars van vernieuwing, en wilde binnen geen poespas. Op zijn oude dag vond de thuiszorg dat het echt tijd werd voor een wateraansluiting in huis, daarvoor behielp hij zich met de pomp buiten. Water en een wc binnen vond hij akkoord. Maar bij een badkamer trok hij de grens.”


Klompenpaden

Het maakte dat de boerderij bij Henks overlijden in 2021 niet heel veel luxer was dan bij de bouw in 1926. Het achterhuis was niets meer dan stal, in het voorhuis woonde Henk uiterst sober. Voor Fenny en Harmen is vooral de ligging van het boerderijtje precies wat ze zoeken. “We wilden vanuit Ermelo verhuizen naar Doornspijk, waar we allebei vandaan komen. De woningmarkt werd al overspannen en wij liepen klompenpaden om buiten de gebaande paden te zoeken naar mooie plekjes.”
Bij dit boerderijtje maakten ze hun interesse kenbaar aan de stichting waarvan het pand was. Ze kregen een afwijzing, maar een paar maanden later werden ze wel geïnformeerd toen de boerderij na het overlijden van Henk op de markt kwam.
Volgens Fenny was de belangstelling overweldigend. Omdat het pand een gemeentelijk monument is, moet er wel zo veel mogelijk worden behouden. En de stichting vroeg belangstellenden om hun plannen tegelijkertijd met hun bod in te dienen. “Daarin konden we ons onderscheiden”, vertelt het paar.

Indeling vrijwel ongewijzigd
Aan de buitenkant van de boerderij is ogenschijnlijk weinig veranderd. Het rieten dak is vernieuwd en alle muren, het dak en de vloer zijn geïsoleerd. Omdat het echtpaar de deel ook als woonruimte in gebruik heeft genomen, zijn alle gevelopeningen van glas voorzien. Twee smalle dakramen, die precies tussen de sporen pasten, zijn de enige extra openingen. De vroegere hooizolder is dichtgemaakt om als verdiepingsvloer te kunnen dienen, maar verder is ook de indeling binnen vrijwel ongewijzigd.
De paneeldeuren, de houten plafonds, de schouw en de bedstedes zitten er allemaal nog in. De oude woonkamer is nu een fijne woonkeuken. Achter de gaskachel blijkt de schouw een open haard te verbergen, waar het stel een piepkleine houtkachel voor weet te vinden. En een nieuw kleurenpalet voor het houtwerk binnen geeft een warme, knusse, en tegelijkertijd eigentijdse uitstraling aan het voorhuis.


Wel rustig, niet eenzaam
Het boerderijtje van Henk heeft zijn karakter behouden, maar is inmiddels echt het boerderijtje van Fenny en Harmen. Fenny: “Ik krijg wel eens de vraag of het niet eenzaam is, zo achteraf. Maar eenzaam is voor mij niet-verbonden zijn met mensen. Terwijl dit plekje voor ons het tegenovergestelde is. Onze familie en vrienden zijn nu veel dichter bij en we hebben hier alle plek om ze te ontvangen. Het is hier wél stil en rustig, ook daar genieten we volop van!”
Meer weten?
Het hele artikel met meer foto’s staat in Landleven september. Bestel deze editie of lees digitaal via MijnMagazines.nl.
Verdient jouw verbouwde boerderij ook een plekje in Landleven? Stuur dan een korte omschrijving en enkele foto’s van voor en na de verbouwing naar redactie@landleven.nl.
Foto’s Otto Kalkhoven
- Bekijk ook deze verbouwing: van vervallen boerderij naar huis vol kleur en lef
Angela schrijft de tuinverhalen voor Landleven. Daardoor komt ze in de mooiste landelijke tuinen van Nederland. Overal neemt Angela wel ideeën mee die ze in haar eigen tuin wil toepassen. Dat is nog wel een project in ontwikkeling: rond haar woonboerderij verschijnen nu de eerste borders en ze is dit jaar enthousiast begonnen met een moestuin. Wat Angela nog mist aan kennis compenseert ze ruim met enthousiasme voor alles wat groeit en bloeit. Haar vingers zijn nog niet groen, maar zien wel regelmatig zwart van tuinaarde.