Roots-wandeling: lappendeken aan landschappen rond het Witte Veen
Deze Roots-wandeling van juni gaat door het Witte Veen, een natuurgebied bij Enschede op de grens van Duitsland.
Deze wandeling in en rond natuurgebied Witte Veen van net iets meer dan 10 kilometer is deels een buitenlandse wandeling, die start bij Landgasthof Haarmühle, een historische watermolen met bijbehorend restaurant in de Duitse plaats Alstätte, vlak over de grens bij Enschede. De molen uit 1619 functioneert nog altijd en is tegenwoordig zelfs deels elektriciteitscentrale. De nodige kracht wordt geleverd door de beek Ahauser Aa, die een paar honderd meter stroomafwaarts alweer Buurserbeek heet als deze Nederland binnen stroomt.
Op deze idyllische plek, onder oude eiken, zie je vanaf een houten brug langs het molenrad een tiental juffers dat boven het wateroppervlak helikoptert, in twee kostelijke smaken: de weidebeek- en de bosbeekjuffer. Look-a-likes waarvan op het eerste gezicht alleen de vleugels van de mannen verschillen. Hun rolronde lijfjes kleuren glanzend donkerblauw, die van de vrouwen groen dat neigt naar een koperkleur. Zorgvuldig van dichtbij bekijken is niet eenvoudig want de roofdiertjes (ze jagen op andere vliegende insecten) zijn schichtig en rusteloos. En dat is begrijpelijk, zelf zijn ze ook prooi, de grote gele kwikstaart is hun meest gevreesde mede-beekbewoner.
Het Witte Veen als geheel is veel meer dan hoogveen alleen, deze grensstreek herbergt namelijk een lappendeken aan landschappen. Een serie vlonders voert je bijvoorbeeld door moerasbos en een oude zandweg gaat langs verruigd grasland waar net als vroeger veldleeuweriken en geelgorzen zingen. En vlak voordat je naar de beek afdaalt, loop je op de hoogste delen van een zandrug nog over een hei.
Deze rondewandeling is 10,1 kilometer lang. De route is ook in te korten, dan loop je 7,9 kilometer. Startpunt is Landgasthof Haarmühle. De gps-track van de route kun je gratis downloaden. De complete reportage (met routekaart) staat in het juninummer van Roots.
Tekst en foto’s: Niels Kooyman