Column: Aanbevolen door toptelers

Column: Aanbevolen door toptelers

De woelvork. Ik schrijf er al jaren over, want dit apparaat maakt de grond van je teelbedden mooi kruimelig en klaar voor een nieuw zaaiseizoen, zonder het bodemleven te beschadigen. In plaats van het omzetten van de grond, wat bij spitten gebeurt, woel je de grond luchtig met stalen pinnen. Je wormpjes en je gunstige schimmels en bacteriën blijven ongemoeid in hun eigen laag en kunnen hun goede bodemwerk veilig voortzetten. Aanbevolen door toptelers uit ecologische, maar ook reguliere hoek.

Mooie theorie, maar omdat ik me bij het uitgeven van tuingeld eerder laat verleiden door mooi gekleurde bloempjes dan door metaal, werkte ik zelf nog ouderwets met een schop. Dat begon te wringen. Een Marktplaats-zoekopdracht zou me moeten helpen aan een fijne tweedehands woelvork. Omdat woelvorkgebruikers echter unaniem dol zijn op het ding, kwam er nooit één beschikbaar en daarom bestelde ik uiteindelijk toch een nieuwe. Nu wel meteen de luxe versie met verkruimelaar, van Rootsum, via Plukkers.com. Bizar kort daarop werd er een groot pak afgeleverd, met daarin in drie delen mijn gloednieuwe woelvork.

Zo kon ik snel de tuin in met mijn nieuwe speeltje. Daar merkte ik dat, zoals bij veel tuingereedschap, het gebruiksgemak minder is afgestemd op kleinere, lichte gebruikers. De woelvork is aanmerkelijk zwaarder dan de ouderwetse schop. Eenmaal op de juiste plek is dat niet meer zo’n probleem, want je kunt hem prima schuiven in plaats van tillen. Maar de woelvork zakte onder mijn beperkte gewicht niet moeiteloos de grond in. Dat maakte het opstappen spannend: boven op de gladde stalen steun moest ik best even wachten tot ik weer naar grondniveau was gezakt.

Omtrekken was dan wel weer een fluitje van een cent: dat deel van het werk maakt de woelvork echt een stuk lichter. Al snel veranderde mijn teeltbed in een kruimelig, beloftevol leeg vlak. Meteen al veel vlakker dan ik met de schop voor elkaar krijg en boordevol onzichtbare, gespaarde aardevriendjes. Nu kan ik eindelijk ook uit eigen ervaring de woelvork aanbevelen. Zeker als je wat meer gewicht mee kunt brengen naar de tuin.

Angela probeert het uit

Elke maand probeert redacteur Angela iets nieuws uit in de tuin. Ze schrijft een column over haar tuinprobeersels. Deze column verscheen in Landleven januari/februari. Deze editie kunt u hier bestellen.


Angela Groenbos

Angela schrijft de tuinverhalen voor Landleven. Daardoor komt ze in de mooiste landelijke tuinen van Nederland. Overal neemt Angela wel ideeën mee die ze in haar eigen tuin wil toepassen. Dat is nog wel een project in ontwikkeling: rond haar woonboerderij verschijnen nu de eerste borders en ze is dit jaar enthousiast begonnen met een moestuin. Wat Angela nog mist aan kennis compenseert ze ruim met enthousiasme voor alles wat groeit en bloeit. Haar vingers zijn nog niet groen, maar zien wel regelmatig zwart van tuinaarde.

De inhoud op deze pagina wordt momenteel geblokkeerd om jouw cookie-keuzes te respecteren. Klik hier om jouw cookie-voorkeuren aan te passen en de inhoud te bekijken.
Je kan jouw keuzes op elk moment wijzigen door onderaan de site op "Cookie-instellingen" te klikken."