Column: Langzaam weer in het ritme

Januari is zo’n maand waarin ik de koelkast opentrek en al zuchtend denk: wat nu weer? De feestdagen zijn achter de rug, de oliebollen verorberd en ergens tussen de restjes cranberrysaus en de laatste scheppen chipolatapudding probeer ik het nieuwe jaar een beetje op gang te krijgen. In de chaos van te veel leftovers van het kerstdiner en druipende winterjassen blijkt de keuken vaak de beste plek om deze nieuwe wintermaand goed door te komen.

Terwijl december nog na siddert met haar feestgedruis, blinkt januari uit in haar soberheid. Ik lees vooral over ‘hand op de knip’, ‘je voorraadkast leegmaken’ en oh ja, ‘hoe raken we de feestkilo’s kwijt?’ Die goede voornemens sluipen mijn keuken toch binnen. ‘Meer groentes, minder suiker’, staat steevast op mijn lijstje. Ik probeer braaf te koken met prei, wortel en kolen en ik voer de allerlaatste kerstkoekjes in kruimeltjes aan mijn kippen. Natuurlijk zijn er al vlot dagen waar mijn goede voornemens smelten als boter in de pan, en ik toch opeens een stuk appeltaart eet bij mijn mok thee. Maar oké. Januari gaat niet om perfectie, het gaat om het langzaam weer in het ritme komen.

Van mijn keuken probeer ik een plek van rust en warmte te maken. Ik zet een flinke pot thee, pak er een stapel kookboeken bij en ga lekker lezen bij het fornuis. Het mag buiten misschien grauw en donker zijn, maar in mijn keuken is het altijd warm. Zelfs als de wind door de kieren giert en de grijze slagregen tegen het keukenraam klettert. Het wordt gelukkig vanzelf weer zomer.  

Persoonlijke verhalen

Persoonlijke verhalen vanuit het warme hart van haar huis. Culinair redacteur Klaske geeft dit jaar elke maand een kijkje in haar keuken. Deze column verscheen in Landleven januari/februari. Deze editie kunt u hier bestellen.

Fotografie: Otto Kalkhoven