Zeeuwse boerderijen

Deze boerderijtypen zien we in Zeeland. Tot deze groep behoren de Zeeuwse boerderij en de boerderij uit Zeeuws-Vlaanderen.

Door overstromingen en oorlogsgeweld is in Zeeland geen sprake geweest van een continue boerderijontwikkeling. Bovendien is de boerderijbouw er sterk beïnvloed vanuit de omringende gebieden. De oudste boerderijen die in Zeeland bewaard zijn gebleven, zijn gebouwd vanaf de tweede helft van de zestiende eeuw. Ze markeren een nieuwe inpolderingsfase die werd geïnitieerd vanuit de welvarende Zeeuwse en Hollandse steden. Wat vooral opvalt aan de Zeeuwse boerderijen is dat het één- of tweebeukige bakstenen woonhuis en dedriebeukige houten schuur constructief duidelijk verschillende gebouwen zijn. In Zeeland komen twee boerderijtypen voor: de Zeeuwse boerderij en de boerderij uit Zeeuws-Vlaanderen.

Zeeuwse boerderij
Aanvankelijk werden het woonhuis en de schuur van een Zeeuwse boerderij aaneen gebouwd. Later kwamen ze steeds vaker los van elkaar te staan. Bovendien kreeg het woonhuis dan een symmetrisch ingedeelde voorgevel met een centrale gang met aan weerszijden twee vertrekken. Deze laatste ontwikkeling was het gevolg van een toenemende welstand, waardoor men zich stedelijke ideeën over de architectuur kon veroorloven.

Boerderij uit Zeeuws-Vlaanderen
In Zeeuws-Vlaanderen werd de schuur al vanaf het begin vrijstaand van het woonhuis gebouwd. De Zeeuwse schuur bood tasruimte voor de oogst en stallingsruimte voor koeien en paarden. Oogstberging was in de middenbeuk, vanaf de grond. De koestal bevond zich in een zijbeuk. De Zeeuwse schuur had een dwarsdeel en de deeldeuren bevonden zich in een lange gevel. Vaak waren deuren en vensters van Zeeuwse schuren wit afgebiesd. Naar men zegt was dat om 's nachts de toegangen in de zwartgeteerde schuren beter te kunnen vinden.

> Terug naar het overzicht